Merhaba, hoş geldiniz ! AnneForm'un eşsiz özelliklerini daha iyi kullanabilmek için üye olabilirsiniz.
Çocukların Akranları ile İlişkileri: Oyunlar
Beğen

Çocukların kendileri ile ilgili farkındalıkları arttıkça, diğer insanların düşüncelerini, duygularını anlama becerileri geliştikçe ve iletişim kurma becerileri güçlendikçe, akranları ile aralarındaki etkileşim de artış göstermektedir.

2-5 yaş arasındaki çocukların oyun oynama davranışları üzerinde çalışan sosyolog Mildred Parten, bu dönemde çocuk oyunlarının belirli aşamalardan geçtiğini ve çocuk büyüdükçe oynadığı oyunun ve çocuklar arasındaki iletişimin şeklinin de değiştiğini ortaya koymuştur.

Parten’e göre çocuklar oyun oynamaya öncelikle tek başlarına oyunlar ile başlarlar. Bu oyunlar çocukların herhangi bir akranını dâhil etmediği ve çevreden izole bir şekilde oynadığı oyunlardır. Tek başına oyunları paralel oyunlar takip eder. Bu oyunu oynayan çocuk, yanındaki akranı ile aynı oyunu oynamasına rağmen akranı ile iletişimi yok denecek kadar azdır. Örneğin deniz kenarında iki çocuğun birbirleri ile iletişime girmeden yan yana kumdan kaleler yapmaları bu oyun türüne bir örnek olarak sunulabilir.Paralel oyun evresinde sonra çocukların gerçek sosyal ilişkiye dayanan 2 yeni oyun türünü oynamaları beklenir.

Bunlardan ilki ilişkili oynamadır (associative play). Bu oyun türünde çocuklar farklı aktivitelerde bulunsalar da, oyuncaklarını değiştirip beraber kullanırlar veya birbirlerinin davranışları hakkında çeşitli yorumlar yaparlar.

Gerçek sosyal ilişkinin bulunduğu oyun türlerinden ikincisi ise işbirlikçi oyundur. Bu oyun türünde çocuklar ortak bir amaç doğrultusunda beraber hareket ederler.

Parten’in ortaya koyduğu çocuk oyun teorisinin sıralaması birçok araştırmacı tarafından desteklenmiştir. Diğer bir taraftan yeni bir oyun biçiminin geliştirilmesinin önceki oyun biçimini ortadan kaldırmadığı ortaya konmuştur.

 

Referans:

Social participation among pre-school children / Mildred Parten
 

Yorumlar